Antwoorden quiz Seniorenmarkt 2025

Een overledene moet in een kist begraven of gecremeerd worden

Een uitvaartkist is niet verplicht. Iemand kan om religieuze of idealistische redenen ervoor kiezen om een wade of ander omhulsel gebruiken.

De kist hoeft dan niet, er zijn wel regels verbonden aan de omhulling van een lichaam. Een overledene moet namelijk hygienisch vast kunnen worden gehouden voor het vervoer naar het graf of de invoer in de crematieoven. Daarom wordt er meestal gekozen voor een wade. Een wade is niets meer dan een doek die om het lichaam gewikkeld is. Deze moet van biologisch afbreekbaar materiaal gemaakt zijn, zoals katoen, linnen of wol.

Als een wade wordt gebruikt, wordt meestal ook gebruik gemaakt van een baar, die meebegraven of gecremeerd wordt. Bij de crematie wordt normaal gesproken de kist in de oven geduwd met behulp van een rolmechanisme. Zonder kist of baar lukt dit niet.

Ook bij begraven is een harde ondergrond gewenst om het lichaam in het graf te laten dalen.

Uiteraard kun je ook kiezen voor een mand, kartonnen kist, de Loop living coccoon, ….

Als de overledene geen geld heeft voor een uitvaart betaalt de gemeente

Als iemand overlijdt die geen familie heeft en ook geen geld, verzorgt de gemeente een eenvoudige, nette uitvaart. Dit is meestal een algemeen graf. Mochten er later nog nabestaanden gevonden worden kunnen zij het graf bezoeken.

Ook als er wel een echtgenoot en/of kinderen zijn, maar zij kunnen of willen de uitvaart niet betalen, zal de gemeente zorgen voor een eenvoudige uitvaart. Vaak is er geen plechtigheid vooraf omdat de uitvaart zo sober mogelijk wordt gehouden.

Alleen, de kosten hiervan worden uiteindelijk wel verhaald de echtgenoot (m/v) of kinderen, ook al heb je al jaren geen contact meer met je vader of moeder. Hier kom je met geen mogelijkheid onderuit.

Ook al wil je het niet, qua kosten kun je het beter zelf regelen dan dat je het door de gemeente laat doen. Als je zelf zorgt voor een heel simpele uitvaart dan is de kans groot dat je een stuk goedkoper uit bent dan wanneer de gemeente dat regelt.

Een uitvaartkist kost minstens 600 euro

 Welnee, voor 324 euro heb je een nette, houten uitvaartkist.

Het vervoer van een overledene moet in een daarvoor aangewezen vervoermiddel (rouwauto) gebeuren

Nee hoor, alles mag. Of je nu kiest voor een loopkoets, een bus waarin de overledene samen met de familie past, een aanhangwagen achter een auto of je eigen camper, hier zijn geen wetten of regels voor. Er zijn zelfs personenauto’s waar de kist met een beetje passen en meten in past zodat je met je eigen auto naar je laatste rustplaats gereden kunt worden.

Een groot deel van de as na crematie komt van de kist

Mensen bestaan voor 90% uit water en door de hoge temperaturen verbranden zelfs harde onderdelen, zoals tanden. De uiteindelijke as bestaat dan ook vooral uit fijngemalen botten. De overblijfselen bestaan gemiddeld uit 98% as die afkomstig is van de mens en 2% die afkomstig is van de kist. Afhankelijk van de grootte van het lichaam blijft er een bepaald gewicht over aan as. Vaak denken mensen dat mensen die zwaar waren meer as over houden. Dit hoeft niet het geval te zijn. Spieren, vocht en vet vergaan helemaal. Wat overblijft, zijn botresten. Iemand die bij leven ‘dik’ was kan een kleiner beendergestel hebben dan een slank persoon.

Gemiddeld genomen blijft er 2,5 a 3,5 kg aan as over na het proces.

Een afscheid met crematie kost gemiddeld 8.000 euro (zonder catering)

Dat wordt beweerd, maar dat is niet mijn ervaring. Voor gemiddeld 6.000 euro kun je een écht mooi, passend afscheid organiseren. Kijk op deze pagina voor een voorbeeld.

Je mag iemand op eigen terrein begraven

 Onder bepaalde voorwaarden mag iemand in eigen tuin/op eigen terrein begraven worden, want je mag een kleine begraafplaats stichten. Hiervoor moet je wel toestemming krijgen van de gemeente, want ook een heel kleine begraafplaats moet aan wettelijke regels voldoen. Zo moet de begraafplaats minstens 1 meter van de grens met de tuin van de buren liggen, moet er voldoende ruimte tussen de graven zijn en moet de kist minstens 30 cm boven de hoogst mogelijke grondwaterstand komen te staan. Ook het bestemmingsplan moet worden aangepast van wonen of agrarisch gebied naar begraven.

Begin wel op tijd met je aanvraag, want de procedure kan tot wel 2 jaar duren. In deze periode kunnen bijvoorbeeld buren in beroep gaan.

De wet zegt niets over de grootte van het totale terrein, maar 1 tot 2 hectare moet je wel bezitten om hier een eigen begraafplaats op te mogen hebben. De begraafplaats zelf blijft een privébegraafplaats voor hooguit een paar graven op ongeveer 25 vierkante meter.

Verder moet de begraafplaats voorlopig nog in het bezit van de familie blijven. De grafrust (per graf) is minimaal 10 jaar, eerder mag het niet geruimd worden.

Nu is het echt niet zo dat dit heel veel voorkomt. Gemiddeld wordt er 2 keer per jaar een dergelijke begraafplaats gerealiseerd.

Balsemen is alleen voor leden van het koninklijk huis.

In Nederland is volgens de Wet op de lijkbezorging elke vorm van conservering van het lijk verboden, met enkele uitzonderingen:

• conserveren van delen van het lichaam ten behoeve van orgaandonatie
• lichamen die bestemd zijn voor ontleding (’ter beschikking gesteld voor de wetenschap’)
• als de overledene naar het buitenland getransporteerd moet worden
• als het leden van het Koninklijk Huis betreft
• als de conserverende werking ten hoogste tien dagen effect heeft.

Nu is er een verschil tussen het balsemen van de koninklijke familie, waarbij het meestal gaat om balseming waarbij een lichaam voor jaren geconseerd wordt.

Dit is echter niet de vorm van balseming die op dit moment in Nederland algemeen toegestaan is. De lichtere vorm van balseming, thanatopraxie, zorgt voor een vertraging van het ontbindingsproces van ongeveer 10 dagen.

De handelingen voor beiden zijn nagenoeg hetzelfde, alleen de dosering verschilt.

Bij een thanatopraxiebehandeling wordt door middel van een klein sneetje in de huid een ader opgezocht. Via deze ader injecteren we een zogeheten balsemvloeistof. Het bloed dat in het lichaam zit halen we er tegelijkertijd uit. We vergelijken dit proces ook wel met een dialyse.

Door een thanatopraxiebehandeling uit te voeren is het koelen van het lichaam in veel gevallen niet meer nodig, ongeacht de buitentemperatuur. Doordat er geen koeling gebruikt hoeft te worden, blijft het lichaam op kamertemperatuur en is het aangenamer om nog aan te raken. Door deze lichte balseming blijft het lichaam ‘aaibaar’ zoals wij het ook wel noemen. Nabestaanden kunnen hun geliefde nog aanraken zonder het nare koude gevoel dat ze krijgen bij een opbaring met koeling. Blauwverkleuringen van lippen, oren en nagels, zullen grotendeels tot helemaal verdwijnen. Ook een ingevallen gelaat en vingertoppen zullen zich weer wat meer vullen.

Als je begraven wordt, wordt je opgegeten door de wormen.

Een hardnekkige fabel, maar dit is niet waar. Omdat wormen helmaal niet zo diep komen. Wormen komen maximaal 30 cm diep terwijl een graf minstens 65 cm diep is. Opgegeten worden door de wormen is dus niet mogelijk.

De vertering van een overledene gebeurt door micro-organismen van binnenuit. Gemiddeld duurt het een jaar of 7 voordat een overledene een skelet, dus alleen maar botten, is. Daarom schrijft de wet voor dat iemand die begraven wordt, minstens 10 jaar begraven moet blijven.